Onderzoek bevestigt: no cure no pay bureaus zorgen voor een kwaliteitsimpuls

In opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) en het ministerie van Justitie en Veiligheid is door onderzoeks- en adviesbureau Breuer&Intraval en juridisch en bestuurskundig advies- en onderzoeksbureau Pro Facto, onderzoek uitgevoerd naar het verdienmodel van no cure no pay bureaus. Het beeld dat de gemeente schetst in de media over de zogenoemde no cure no pay bureaus, waaronder Previcus Vastgoed, wordt in dit onderzoek tegengesproken. Gemeenten communiceren namelijk dat het beter is om geen WOZ bureau in te schakelen. In het onderzoek komt juist naar voren dat het belangrijk is dat de rechtszekerheid van de belastingbetaler gewaarborgd wordt door deze bureaus en dat er geen misbruik gemaakt wordt van de wetgeving.

De onderzoeksvraag betreffende no cure no pay bureaus

De onderzoeksvraag die werd vastgesteld aan het begin van het onderzoek werd als volgt geformuleerd: ‘Wat is de werkwijze en het verdienmodel van bedrijven die op basis van no cure no pay voor belastingplichtigen bezwaar- en beroepsprocedures starten bij WOZ-beschikkingen en BPM-aangiftes? Wat is de aard en omvang van dit soort procedures en hoe verhouden het financieel belang van belastingplichtigen en de opbrengsten voor deze bedrijven zich tot de kosten die door de overheid worden gemaakt? Welke oplossingen kiezen gemeenten en de Belastingdienst om de afhandeling van bezwaar- en beroepsprocedures zo efficiënt mogelijk in te richten?’

 

“Het vertrouwen in de gemeente is erg laag”

 

 

Uitkomst onderzoek: uitingen van gemeente worden ontkracht

In de uitkomst van het onderzoek zien we dat de beweringen van de gemeenten haaks stonden op de antwoorden die zijn verkregen tijdens het onderzoek. In dit onderzoek hebben veel gesprekken plaatsgevonden met onder andere rechters en klanten van no cure no pay bureaus. Deze bevestigden zich niet te kunnen vinden in de uitingen van de gemeente en ontkrachten hiermee het negatieve beeld dat de gemeente heeft geschetst.

Uit onderzoek blijkt dat in de afgelopen vier jaar in 46% van de gevallen een bezwaar (gedeeltelijk) gegrond is verklaard. In dezelfde periode is 49% in beroep gegaan tegen de uitspraak op het bezwaarschrift. Hierbij werd 48% van de bezwaarmakers alsnog (gedeeltelijk) in het gelijk gesteld. Het aandeel van de no cure no pay bedrijven in de bezwaar- en beroepsprocedures is maar liefst 95%. Het aantal gegronde bezwaren is hetzelfde bij een bureau als bij een burger zelf. Maar een no cure no pay bureau heeft dubbel zoveel bezwaarschriften waarbij er een hogere verlaging van de waarde wordt gerealiseerd. Dit met maar liefst €50.000,-.

Het vertrouwen van de burger in een eerlijke behandeling van zijn bezwaarschrift vanuit de gemeente is erg laag. 25% van de burgers verwacht geen eerlijke behandeling van zijn bezwaarschrift. Deze zojuist benoemde cijfers bevestigen dit.

 

“No cure no pay bureaus houden gemeenten scherp”

 

 

Rechters zijn positief over no cure, no pay bureaus

Er zijn verschillende gesprekken gevoerd met rechters tijdens het onderzoek. Zij geven aan positief te zijn over het systeem. Zij vinden dat de no cure, no pay bureaus de gemeenten scherp houden en zorgen voor een kwaliteitsimpuls. Daarnaast spraken zij hun verbazing uit over het gebrek aan specifieke kennis bij de gemeente.

Vaststellen WOZ waarde door gemeente gebeurt massaal en levert fouten op

Bij de waardebepaling van woningen is er sprake van een systematische vergelijking van woningen. Hierbij worden kenmerken van grote aantallen woningen met elkaar vergeleken. We kunnen dan verwachten dat er zich problemen voordoen bij het vaststellen van de WOZ waarde, aangezien woningen massaal gewaardeerd worden. Hierdoor is het van belang om uw WOZ waarde te laten controleren. Previcus Vastgoed neemt geheel kosteloos u het gehele proces uit handen.

Wilt u het gehele onderzoek lezen?
De samenvatting van het onderzoek, of het gehele onderzoek vindt u hier.

Direct woz bezwaarContact

 

Bron: WODC (2020, december). Van beroep in bezwaar Geraadpleegd van https://repository.wodc.nl/handle/20.500.12832/3028