NU RELEVANT: Grip op OZB binnen zorgvastgoed

Voor zorginstellingen zijn de lasten op vastgoed de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden. Naast energie, onderhoud en financiering vormt ook de onroerendezaakbelasting (OZB) een structurele kostenpost. In de praktijk blijkt echter dat deze belasting lang niet altijd aansluit bij het feitelijke gebruik van zorgvastgoed. Hierdoor betalen zorginstellingen regelmatig meer dan nodig is.

Juist in een sector waar budgetten onder druk staan, is het essentieel om lokale heffingen niet als vaststaand gegeven te beschouwen, maar als onderdeel van actief vastgoed- en kostenbeheer.

OZB als onderdeel van vastgoedexploitatie

De OZB wordt door gemeenten geheven op basis van de WOZ-waarde van een object. Voor zorgvastgoed, dat vaak een combinatie kent van wonen, zorg en ondersteunende functies, is deze waardering complexer dan bij regulier commercieel vastgoed. Toch wordt de OZB in veel organisaties nog beperkt meegenomen in de bredere vastgoedsturing.

Een onjuiste WOZ-waarde of een onduidelijke objectafbakening werkt direct door in:

Wonen en zorg lopen vaak door elkaar

Binnen zorgvastgoed is de grens tussen wonen en niet-wonen in de praktijk vaak onduidelijk. Verblijfsruimten, appartementen en woonafdelingen hebben een duidelijk woonkarakter, terwijl behandelruimten en ondersteunende functies juist een andere fiscale benadering vragen.

Wanneer deze functies onvoldoende scherp zijn afgebakend, bestaat het risico dat een volledig complex als niet-woning wordt aangemerkt. Dit leidt tot een hogere OZB-last dan nodig is. Een juiste indeling vraagt om inzicht in het feitelijke gebruik van het vastgoed.

Van incidenteel bezwaar naar structureel inzicht

Veel zorginstellingen komen pas in actie wanneer een OZB-aanslag opvallend hoog uitvalt. Hoewel bezwaar maken in individuele gevallen effectief kan zijn, past een meer structurele benadering beter bij professioneel vastgoedbeheer.

Door periodiek inzicht te hebben in:

ontstaat grip op de OZB-lasten over meerdere jaren. Dit voorkomt verrassingen en maakt het mogelijk om tijdig bij te sturen.

Relevantie voor zorgorganisaties

Voor zorgorganisaties met meerdere locaties of complex vastgoed is de OZB geen detail, maar een terugkerende kostenpost met impact. Door lokale heffingen actief te betrekken in vastgoed- en financieel beleid ontstaat:

Conclusie

De onroerendezaakbelasting is voor zorginstellingen een substantiële en terugkerende kostenpost. Wanneer WOZ-waardes of de objectafbakening niet goed aansluiten bij het feitelijke gebruik van zorgvastgoed, leidt dit tot onnodig hoge belastinglasten.

Elke euro die niet onnodig aan belastingen wordt betaald, blijft beschikbaar voor de kerntaak van zorgorganisaties: het leveren van goede zorg. Door OZB expliciet mee te nemen in vastgoed- en financiële sturing ontstaat ruimte om middelen doelgericht in te zetten waar ze het meest van waarde zijn.

Voor Previcus sluit dit naadloos aan bij de visie dat grip op vastgoed begint met inzicht.